Vivat Orkiestra! 70 lat Orkiestry Symfonicznej Filharmonii w Szczecinie

Największy instrument świata – orkiestra symfoniczna. Współtworzony przez ludzi jest zarazem najtrudniejszym do zbudowania i utrzymania w dobrej kondycji instrumentem. A jednak dzięki zaangażowaniu i pasji, mimo niesprzyjających warunków, może powstać i przetrwać lata, a nawet okrągłe siedemdziesiąt lat. Właśnie tyle liczy sobie Orkiestra Symfoniczna Filharmonii w Szczecinie.

Mgliste początki zespołu związane są z trudnymi czasami powojennymi – pierwsze wzmianki o koncertach sięgają już roku 1945, np. w kinie „Bałtyk” 23 listopada wystąpiły połączone siły muzyków 12-osobowej orkiestry radiowej, zespołów wojska i kolei. Dwa lata później zaczął działać nieco bardziej sformalizowany zespół – Orkiestra Symfoniczna Związku Muzyków Rzeczypospolitej Polskiej. Za oficjalny początek działalności Orkiestry przyjmuje się utworzenie Robotniczego Towarzystwa Muzycznego w 1948 roku.

Kolejne siedemdziesiąt lat to czas ciągłego rozwoju, współpracy ze znakomitymi dyrygentami i solistami, tworzenie ciekawych projektów, ale też marzenie o siedzibie orkiestry. Spełniło się ono w 2014 roku – zespół przeniósł się wówczas do bardzo nowoczesnej sali koncertowej.

Z okazji swoich urodzin Orkiestra zaprezentuje nam pełnię swoich wykonawczych umiejętności. Program wypełnią kompozycje stanowiące popis różnorodnych możliwości orkiestrowych – poemat symfoniczny „Odwieczne pieśni” op. 10 Mieczysława Karłowicza i wymagająca perfekcyjnego warsztatu muzyka z baletu „Święto wiosny” Igora Strawińskiego.

Wisienkę na urodzinowym torcie stanowić będzie światowa premiera utworu Quincy’ego Jonesa – trębacza, kompozytora, aranżera, producenta wywodzącego się z jazzu, jednak balansującego pomiędzy przeróżnymi muzycznymi stylami. Artysta w latach pięćdziesiątych jako członek orkiestr jazzowych odbył liczne tournées po Europie, a w latach 1957-1958 uczęszczał na zajęcia z kompozycji klasycznej do Nadii Boulanger i Olivera Messiaena. W latach sześćdziesiątych jako aranżer współpracował z wieloma gwiazdami sceny jazzowej i rozrywkowej, m.in.: Sarah Vaughan, Frankiem Sinatrą, Ellą Fitzgerald, Peggy Lee. Od 1964 roku (od filmu Sidneya Lumeta „Lombardzista” (The Pawnbroker) tworzy także muzykę filmową. Od lat siedemdziesiątych intensywnie zajmuje się produkcją muzyczną, na tym gruncie współpracował m.in. z Michaelem Jacksonem. Jest również pasjonatem kultury brazylijskiej, czego przejawem jest słynny album z 1962 roku „Big Band Bossa Nova”. Po nowej kompozycji możemy zatem spodziewać się niespodziewanego!